Shloka 8
अध्याय ३३ — धृतराष्ट्रस्य कुशलप्रश्नाः तथा विदुरस्य योगसमाधिः
Chapter 33: Dhṛtarāṣṭra’s Welfare-Inquiries and Vidura’s Yogic Absorption
यावन्न क्षीयते कर्म तावत् तस्य स्वरूपता । क्षीणकर्मा नरो लोके रूपान्यत्वं नियच्छति,जबतक शरीरके प्रारब्ध-कर्मोंका क्षय नहीं होता तबतक उस जीवकी उस शरीरसे एकरूपता रहती है। जब कर्मोंका क्षय हो जाता है, तब वह दूसरे स्वरूपको प्राप्त हो जाता है
yāvan na kṣīyate karma tāvat tasya svarūpatā | kṣīṇakarmā naro loke rūpānyatvaṁ niyacchati ||
Vaiśampāyana nói: Chừng nào nghiệp còn chưa tiêu tận, hữu tình ấy vẫn đồng nhất với chính hình hài thân xác đang mang. Nhưng khi kho nghiệp đã cạn, con người ở đời này liền chuyển sang một trạng thái và hình tướng khác—cho thấy sự thọ thân chỉ tồn tại chừng nào sức đẩy của hành nghiệp quá khứ còn nâng đỡ nó.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Embodied identity lasts only while the momentum of karma (especially prārabdha) remains; when that karmic force is exhausted, the being transitions to another condition or form, underscoring the causal link between action and embodiment.
Vaiśampāyana delivers a reflective doctrinal statement within the Ashramavāsika context, explaining how karmic residue sustains a particular bodily state and how the end of that karma leads to a change of state—supporting the parva’s themes of withdrawal, mortality, and the consequences of past deeds.