Shloka 6
अध्याय ३३ — धृतराष्ट्रस्य कुशलप्रश्नाः तथा विदुरस्य योगसमाधिः
Chapter 33: Dhṛtarāṣṭra’s Welfare-Inquiries and Vidura’s Yogic Absorption
अनायासकृतं कर्म सत्य: श्रेष्ठ फलागम: । आत्मा चैशि: समायुक्त: सुखदुःखमुपाश्षुते,कर्तृत्व-अभिमानके बिना अनायास किये जानेवाले कर्मका जो फल प्राप्त होता है, वह सत्य और श्रेष्ठ है अर्थात् मुक्तिदायक है। कर्तृत्व-अभिमान और परिश्रमपूर्वक किये हुए कर्मोसे बँधा हुआ जीवात्मा सुख-दुःखका उपभोग करता है
anāyāsakṛtaṃ karma satyaḥ śreṣṭha-phalāgamaḥ | ātmā ca īśiḥ samāyuktaḥ sukha-duḥkham upāśnute ||
Vaiśampāyana nói: “Hành động được làm không gắng gượng, không mang ngã chấp ‘ta là kẻ làm’, sẽ cho quả chân thật và thù thắng—quả đưa đến giải thoát. Còn tự ngã trong thân, bị trói buộc bởi ý niệm ‘ta làm’ và bởi hành động đầy cố chấp, thì phải nếm trải những quả luân phiên của vui và khổ.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse contrasts two modes of action: (1) action done without strain and without the ego of doership, which yields a ‘true’ and ‘superior’ fruit conducive to liberation; and (2) action done with possessive doership and self-assertive effort, which binds the self to the cycle of experiencing pleasure and pain as karmic results.
Vaiśampāyana continues a reflective, instruction-like passage in the Āśramavāsika context, emphasizing inner renunciation: the moral psychology of action, the bondage created by ‘I am the doer,’ and the freedom that comes from acting without egoistic appropriation.