Shloka 15
धृतराष्ट्रस्य पाण्डवेषु प्रीति-वृत्तान्तः | Dhṛtarāṣṭra’s Affectionate Disposition toward the Pāṇḍavas
राज्ञस्तु चित्त रक्षन्तौ नोचतु: किंचिदप्रियम् । धर्मके ज्ञाता माद्रीपुत्र नकुल-सहदेव सदा राजा धृतराष्ट्रके मनो$नुकूल ही बर्ताव करते थे। वे उनका मन रखते हुए कभी कोई अप्रिय बात नहीं कहते थे ।।
rājñas tu cittaṃ rakṣantau nocatuḥ kiñcid apriyam | dharmake jñātā mādrīputrau nakula-sahadevau sadā rājā dhṛtarāṣṭrasya mano'nukūlam eva vyavaharataḥ sma | tau tasya manaḥ rakṣantau kadācid api nāpriyaṃ vacanam ūcatuḥ || tataḥ samānayāmāsa dhṛtarāṣṭraḥ suhṛjjanam ||
Vaiśampāyana nói: Hai con của Mādrī—Nakula và Sahadeva—thông tỏ dharma, luôn cư xử sao cho làm đẹp lòng vua Dhṛtarāṣṭra. Giữ gìn cảm xúc của ông, họ chẳng bao giờ thốt lời gay gắt hay trái ý. Rồi Dhṛtarāṣṭra cho triệu tập những bằng hữu thân tín, những người hằng mong điều lành cho mình.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Ethical restraint in speech and considerate conduct are forms of dharma: Nakula and Sahadeva protect an elder’s mind by avoiding hurtful words and by acting in ways that maintain harmony.
In the forest-life setting of the Āśramavāsika episode, Nakula and Sahadeva continue to attend upon Dhṛtarāṣṭra with tact and gentleness; immediately after, Dhṛtarāṣṭra calls together his well-wishing associates.