Shloka 8
कच्चिन्नन्दसि दृष्टवैतान् कच्चित् ते निर्मल मन: । कच्चिच्च शुद्धभावो5सि जातज्ञानो नराधिप,“नरेश्वर! क्या इन्हें देखकर तुम प्रसन्न होते हो? क्या इनकी ओरसे तुम्हारे मनकी मैल दूर हो गयी है? क्या ज्ञान-सम्पन्न होनेके कारण तुम्हारे हृदयका भाव शुद्ध हो गया है?
kaccin nandasi dṛṣṭavaitān kaccit te nirmala manaḥ | kaccic ca śuddhabhāvo 'si jātajñāno narādhipa ||
Vaiśampāyana nói: “Tâu bệ hạ, thấy họ rồi bệ hạ có hoan hỷ chăng? Nhờ họ mà vết nhơ trong tâm bệ hạ đã được gột sạch chăng? Và khi đã đạt tri kiến chân thật, tâm ý trong lòng bệ hạ có trở nên thanh tịnh, hỡi bậc chúa tể loài người?”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames ethical-spiritual progress as inner purification: true ‘knowledge’ is tested by whether it removes mental impurity (mala) and produces a purified disposition (śuddha-bhāva), not merely by external status or events.
Vaiśampāyana addresses a king with a series of concerned questions, asking whether seeing certain persons has brought him joy and, more importantly, whether that encounter has cleansed his mind and matured him into genuine understanding and purified feeling.