Shloka 1
Kuntī’s Retrospective Uddharṣaṇa and Renunciatory Resolve (कुन्त्युद्धर्षण-प्रत्याख्यानम्)
ऑपन-माज बक। डिश चतुर्विशो$ध्याय: पाण्डवों तथा पुरवासियोंका कुन्ती, गान्धारी और धृतराष्ट्रके दर्शन करना वैशम्पायन उवाच ततस्ते पाण्डवा दूरादवतीर्य पदातय: । अभिजममुर्नरपतेराश्रमं विनयानता:,वैशम्पायनजी कहते हैं-जनमेजय! तदनन्तर वे समस्त पाण्डव दूरसे ही अपनी सवारियोंसे उतर पड़े और पैदल चलकर बड़ी विनयके साथ राजाके आश्रमपर आये
vaiśampāyana uvāca | tataḥ te pāṇḍavā dūrād avatīrya padātayaḥ | abhijagmur narapater āśramaṁ vinayānvitāḥ ||
Vaiśampāyana nói: Khi ấy, các Pāṇḍava từ xa đã xuống khỏi xe ngựa, rồi đi bộ, với lòng khiêm cung, tiến đến am thất của nhà vua. Cảnh ấy nêu rõ đạo lý tôn kính: dẫu là bậc chiến thắng cũng biết kìm lòng kiêu mạn, lấy sự giản dị mà kính trọng bậc trưởng thượng và các ẩn sĩ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights vinaya (humility) as a dharmic virtue: even powerful figures show restraint and reverence by dismounting and approaching elders/ascetics on foot, signaling respect and self-control.
After reaching the vicinity of the forest dwelling, the Pāṇḍavas get down from their vehicles at a distance and walk to the king’s hermitage, approaching respectfully to meet the elders living there.