Shloka 3
Ādi Parva, Adhyāya 90 — Pūror Vaṃśa, Kuru-Pravara, and the Janamejaya Line
Genealogical Recitation
जटद्टक उवाच अवादीस्त्वं वयसा य: प्रवृद्ध: स वै राजन नाभ्यधिक: कथ्यते च | यो विद्यया तपसा सम्प्रवृद्ध: स एव पूज्यो भवति द्विजानाम्,अष्टक बोले--राजन्! आपने कहा है कि जो अवस्थामें बड़ा हो, वही अधिक सम्माननीय कहा जाता है। परंतु द्विजोंमें तो जो विद्या और तपस्यामें बढ़ा-चढ़ा हो, वही पूज्य होता है
Jāṭaṭaka uvāca: avādīs tvaṃ vayasaḥ yaḥ pravṛddhaḥ sa vai rājan nābhyadhikaḥ kathyate ca | yo vidyayā tapasā sampravṛddhaḥ sa eva pūjyo bhavati dvijānām ||
Jāṭaṭaka nói: “Tâu Đại vương, ngài đã nói rằng người cao tuổi thì được xem là đáng kính hơn. Nhưng trong hàng dvija, chỉ người lớn lao nhờ học vấn và khổ hạnh mới thật sự đáng được tôn kính.”
जटद्टक उवाच
Educational Q&A
True honor is not determined merely by seniority in age; among the twice-born, the person who is superior in learning (vidyā) and austerity (tapas) is the one deserving reverence.
Jāṭaṭaka addresses a king and challenges the idea that age alone makes someone ‘greater,’ asserting instead a dharmic standard of respect grounded in spiritual discipline and knowledge.