Shloka 9
ययाति–अष्टक–प्रतर्दन संवादः | Yayāti’s Dialogue with Aṣṭaka and Pratardana on Merit, Gifts, and Ethical Restraint
तस्य विस्तीर्णयशस: सत्यकीर्तेर्महात्मन: । चरितं श्रोतुमिच्छामि दिवि चेह च सर्वश:,उनका यश चारों ओर फैला था। मैं उन सत्यकीर्ति महात्मा ययातिका चरित्र, जो इहलोक और स्वर्गलोकमें सर्वत्र प्रसिद्ध है, सुनना चाहता हूँ
tasya vistīrṇayaśasaḥ satyakīrter mahātmanaḥ | caritaṃ śrotum icchāmi divi ceha ca sarvaśaḥ ||
Janamejaya nói: “Danh tiếng của ngài lan xa khắp chốn. Ta muốn được nghe đầy đủ về cuộc đời và công hạnh của bậc đại hồn ấy—người có danh vọng đặt nền trên chân thật—được ca tụng khắp nơi, cả trên trời lẫn dưới đất.”
जनमेजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a dharmic ideal of reputation rooted in truth (satyakīrti) and frames ethical biography as worthy of study: one should seek to learn from the lives of the truly noble, whose fame arises from righteous conduct rather than mere power.
King Janamejaya expresses his desire to hear a detailed account of a renowned great-souled figure’s life and deeds, emphasizing that this person’s fame is universally known—both among humans and in the celestial realm—thereby prompting the narrator to continue the story.