Shloka 90
अध्याय ७४: अक्रोध–क्षमा–निवासनीति
Chapter 74: Non-anger, Forbearance, and the Ethics of Residence
मूर्खो हि जल्पतां पुंसां श्रुत्वा वाच: शुभाशुभा: | अशुभ वाक्यमादत्ते पुरीषमिव सूकर:,मूर्ख मनुष्य परस्पर वार्तालाप करनेवाले दूसरे लोगोंकी भली-बुरी बातें सुनकर उनमेंसे बुरी बातोंको ही ग्रहण करता है; ठीक वैसे ही, जैसे सूअर अन्य वस्तुओंके रहते हुए भी विष्ठाको ही अपना भोजन बनाता है
mūrkho hi jalpatāṃ puṃsāṃ śrutvā vācaḥ śubhāśubhāḥ | aśubha-vākyam ādatte purīṣam iva sūkaraḥ ||
Dushyanta nói: “Kẻ ngu, nghe trong lời qua tiếng lại của người đời cả điều lành lẫn điều dữ, lại chỉ chộp lấy lời độc hại—như con heo, dù có thứ khác, vẫn chọn phân làm thức ăn.”
दुष्यन्त उवाच
Educational Q&A
The verse teaches discernment in listening: an undiscriminating person fixates on and adopts the worst part of what is heard, whereas a wise person would select what is wholesome and beneficial.
Dushyanta is speaking in a didactic tone, using a sharp simile (a pig choosing filth) to criticize foolishness and to highlight how some people, even when exposed to mixed speech, latch onto the harmful or base element.