Shloka 25
अध्याय ७४: अक्रोध–क्षमा–निवासनीति
Chapter 74: Non-anger, Forbearance, and the Ethics of Residence
जानन्नपि महाराज कस्मादेवं प्रभाषसे । न जानामीति नि:शड्कं यथान्य: प्राकृतो जन:,वह दो घड़ीतक कुछ सोच-विचार-सा करती रही, फिर दुःख और अमर्षमें भरकर पतिकी ओर देखती हुई क्रोधपूर्वक बोली--“महाराज! आप जान-बूझकर भी दूसरे-दूसरे निम्न कोटिके मनुष्योंकी भाँति निःशंक होकर ऐसी बात क्यों कहते हैं कि “मैं नहीं जानता”
jānann api mahārāja kasmād evaṁ prabhāṣase | na jānāmīti niḥśaṅkaṁ yathānyaḥ prākṛto janaḥ ||
“Muôn tâu Đại vương, dẫu người đã biết, cớ sao lại nói như vậy? Cớ sao người không chút ngần ngại mà thốt ‘Ta không biết’, như một kẻ phàm tục, thô lậu?”
दुष्यन्त उवाच
Educational Q&A
The verse censures deliberate denial of known truth: a king, bound to higher standards of dharma, should not speak evasively or falsely like an unrefined person.
A speaker confronts the king for claiming ignorance despite knowing the matter, accusing him of speaking shamelessly and beneath royal dignity.