Shloka 29
Ādi-parva, Adhyāya 73: Devayānī–Śarmiṣṭhā Dispute, Confinement in the Well, and Yayāti’s Rescue
महात्मा जनिता लोके पुत्रस्तव महाबल: | य इमां सागरापाज़ीं कृत्स्नां भोक्ष्यति मेदिनीम्,“शकुन्तले! महामना दुष्यन्त धर्मात्मा और श्रेष्ठ पुरुष हैं। वे तुम्हें चाहते थे। तुमने योग्य पतिके साथ सम्बन्ध स्थापित किया है; इसलिये लोकमें तुम्हारे गर्भसे एक महाबली और महात्मा पुत्र उत्पन्न होगा, जो समुद्रसे घिरी हुई इस समूची पृथ्वीका उपभोग करेगा
vaiśampāyana uvāca |
mahātmā janitā loke putras tava mahābalaḥ |
ya imāṃ sāgarāpāzīṃ kṛtsnāṃ bhokṣyati medinīm ||
Vaiśampāyana nói: “Một người con có tâm hồn cao cả và sức mạnh lớn lao sẽ sinh ra cho nàng và trở nên lừng danh trong thế gian—người ấy sẽ trị vì và hưởng thụ toàn cõi địa cầu này, được biển cả bao bọc.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames righteous union and rightful lineage as sources of social order: from a legitimate, dharmic relationship arises a ruler whose strength and virtue enable the protection and governance of the whole realm.
In the Śakuntalā–Duṣyanta episode, the narrator reports a prophetic assurance: Śakuntalā will bear a renowned, powerful son destined to rule the entire earth, emphasizing his future sovereignty and fame.