HomeMahabharataAdi ParvaAdhyaya 7Shloka 113
Previous Verse
Next Verse

Shloka 113

अग्निशाप-प्रसंगः

Agni’s Curse and the Restoration of Ritual Order

सर्वभक्ष: कथं त्वेषां भविष्यामि मुखं त्वहम्‌ “अमावास्याको पितरोंके लिये और पूर्णिमाको देवताओंके लिये मेरे मुखसे ही आहुति दी जाती है और उस आहुतिके रूपमें प्राप्त हुए हविष्यका वे देवता और पितर उपभोग करते हैं, सर्वभक्षी होनेपर मैं इन सबका मुँह कैसे हो सकता हूँ?”

“Nếu ta trở thành kẻ ăn nuốt tất cả, thì làm sao ta còn có thể là ‘miệng’ của họ? Vào ngày sóc (amāvāsyā) người ta dâng cúng cho tổ tiên, vào ngày rằm (pūrṇimā) người ta dâng cúng cho chư thiên—mọi lễ hiến ấy đều được dâng qua chính miệng ta, và chư thiên cùng tổ tiên thọ hưởng phần havis nhận được dưới dạng lễ vật ấy. Nếu ta là kẻ ăn nuốt tất cả, làm sao ta có thể là miệng của tất thảy họ?”

सर्वभक्षःone who eats everything; all-devouring
सर्वभक्षः:
Karta
TypeAdjective
Rootसर्वभक्ष
FormMasculine, Nominative, Singular
कथम्how?
कथम्:
TypeIndeclinable
Rootकथम्
तुbut; indeed
तु:
TypeIndeclinable
Rootतु
एषाम्of these (beings)
एषाम्:
Sampradana
TypePronoun
Rootएतद्
FormMasculine/Neuter, Genitive, Plural
भविष्यामिI shall become
भविष्यामि:
TypeVerb
Rootभू
FormSimple Future (Luṭ), 1st, Singular, Parasmaipada
मुखम्mouth; face (as the receiving mouth)
मुखम्:
Karma
TypeNoun
Rootमुख
FormNeuter, Accusative, Singular
तुbut; indeed
तु:
TypeIndeclinable
Rootतु
अहम्I
अहम्:
Karta
TypePronoun
Rootअहम्
Form—, Nominative, Singular

शौनक उवाच