Śakuntalā-Janma-Nāmakaraṇa (Birth and Naming of Śakuntalā) | शकुन्तला-जन्म-नामकरणम्
विमलामपि भद्रें ते अनलामपि भारत । रोहिण्यां जज्ञिरे गावो गन्धर्व्या वाजिन: सुता: । सप्त पिण्डफलान् वृक्षाननलापि व्यजायत,भारत! तत्पश्चात् रोहिणीने विमला और अनला नामवाली दो कन्याएँ और उत्पन्न कीं। रोहिणीसे गाय-बैल और गन्धर्वीसे घोड़े ही पुत्ररूपमें उत्पन्न हुए। अनलाने सात प्रकारके वृक्षोंको- उत्पन्न किया, जिनमें पिण्डाकार फल लगते हैं
vaiśampāyana uvāca |
vimalām api bhadre te analām api bhārata |
rohiṇyāṃ jajñire gāvo gandharvyā vājinaḥ sutāḥ |
sapta piṇḍaphalān vṛkṣān analāpi vyajāyata, bhārata ||
Vaiśampāyana nói: “Hỡi Bharata cao quý, Rohiṇī cũng sinh hai ái nữ tên Vimalā và Analā. Từ Rohiṇī sinh ra loài gia súc—bò cái và bò đực; còn từ Gandharvī sinh ra loài ngựa làm con cháu. Analā lại sinh bảy giống cây, kết trái thành chùm, tròn như khối cầu.”
वैशम्पायन उवाच
The passage frames creation as a structured lineage: different beings arise through specific mothers, suggesting an ordered cosmos where diversity of life-forms is explained through genealogical descent rather than chance.
Vaiśampāyana continues a genealogical account: Rohiṇī bears daughters Vimalā and Analā; cattle are said to be born from Rohiṇī, horses from Gandharvī, and Analā produces seven varieties of trees with clustered, rounded fruits.