Duḥṣantasya Vana-praveśaḥ
King Duḥṣanta’s Entry into the Forest Hunt
अभ्यद्रवच्च तं सद्यो दृष्टवैवामिषशड्कया । तुण्डयुद्धमथाकाशे तावुभौ सम्प्रचक्रतु:,उस बाजको देखते ही उसके पास मांस होनेकी आशंकासे दूसरा बाज तत्काल उसपर टूट पड़ा। फिर वे दोनों पक्षी आकाशमें एक-दूसरेको चोंचोंसे मारते हुए युद्ध करने लगे
abhyadravac ca taṃ sadyo dṛṣṭvaivāmiṣaśaṅkayā | tuṇḍayuddham athākāśe tāv ubhau sampracakratuḥ ||
Vaiśampāyana nói: Vừa thấy hắn và ngờ rằng hắn mang thịt, con diều hâu kia lập tức bổ nhào xuống. Rồi giữa khoảng trời trống trải, hai con chim lao vào cuộc chiến mỏ đối mỏ, vừa đánh vừa quật nhau.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights how suspicion and craving for gain (here, meat as prey) can immediately trigger aggression and conflict. It sets a moral backdrop often used in the Mahābhārata to contrast instinct-driven violence with dharma-guided restraint.
One hawk, suspecting the other has flesh, instantly attacks. The two then engage in an aerial fight, striking each other with their beaks.