Shloka 18
Janamejaya’s Request for Expansion; Vaiśampāyana’s Authorization and Phalāśruti of the Mahābhārata
Jaya
ऋत्विज ऊचु: अयमायाति तूर्ण स तक्षकस्ते वशं नृप । श्रूयते5स्य महान् नादो नदतो भैरवं रवम्,ऋत्विज बोले--राजन्! यह तक्षक नाग अब शीघ्र ही तुम्हारे वशमें आ रहा है। वह बड़ी भयानक आवाज में चीत्कार कर रहा है। उसकी भारी चिल््लाहट अब सुनायी देने लगी है
ṛtvija ūcuḥ: ayam āyāti tūrṇaṁ sa takṣakas te vaśaṁ nṛpa | śrūyate 'sya mahān nādo nadatō bhairavaṁ ravam ||
Các vị tư tế chủ lễ thưa: “Muôn tâu Đại vương! Takṣaka, chúa loài rắn, đang mau chóng rơi vào quyền chế ngự của bệ hạ. Tiếng gầm lớn của hắn nay đã vang lên—hắn đang kêu thét bằng âm thanh ghê rợn, kinh hoàng.”
जनमेजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the potency—and moral tension—of ritual power when driven by royal resolve: the rite can compel even formidable beings, yet the scene also frames the ethical weight of using sacred acts for coercion and vengeance.
During Janamejaya’s serpent-sacrifice, the priests announce that Takṣaka is being drawn in and brought under the king’s power; his terrifying cries are heard as he is compelled toward the sacrificial fire.