Shloka 4
आदि पर्व — अध्याय ५५: पाण्डव-कौरववैरस्य संक्षेपवृत्तान्तः
Synopsis of the Pāṇḍava–Kaurava Estrangement
गयस्य यज्ञ: शशबिन्दोश्न राज्ञो यज्ञस्तथा वैश्रवणस्य राज्ञ: । तथा यज्ञोडयं तव भारताग्रय पारिक्षित स्वस्ति नोअस्तु प्रियेभ्य:,भरतवंशियोंमें अग्रगण्य जनमेजय! महाराज गयका यज्ञ, राजा शशबिन्दुका यज्ञ तथा राजाधिराज कुबेरका यज्ञ जिस प्रकार उत्तम विधि-विधानसे सम्पन्न हुआ था, वैसा ही तुम्हारा यह यज्ञ है। हमारे प्रियजनोंका कल्याण हो
Āstīka uvāca: Gayasya yajñaḥ Śaśabindoś ca rājño yajñas tathā Vaiśravaṇasya rājñaḥ | tathā yajño ’yaṃ tava Bhāratāgrya Pārikṣita svasti no ’stu priyebhyaḥ ||
Āstīka nói: “Như các tế lễ của vua Gaya, của vua Śaśabindu, và của Vaiśravaṇa (Kubera), bậc vương giả tối thượng, đều được hoàn thành theo nghi thức tốt đẹp và đúng phép—thì tế lễ của ngài cũng như vậy, hỡi bậc tối thượng trong dòng Bhārata, hậu duệ của Parīkṣit. Nguyện phúc lành ở cùng những người thân yêu của chúng ta.”
आस्तीक उवाच
Educational Q&A
The verse affirms that righteous action includes performing rites with proper procedure and intention, and it frames speech itself as a vehicle of auspiciousness: praise of dharmic precedent (great kings’ sacrifices) culminates in a blessing (svasti) for one’s loved ones.
Āstīka addresses King Janamejaya during the great sacrificial rite, comparing it to famed exemplary sacrifices of earlier royal figures (Gaya, Śaśabindu, and Kubera/Vaiśravaṇa) and pronouncing an auspicious benediction for the welfare of dear ones.