Shloka 12
Āstīka’s Commission and Approach to Janamejaya’s Sarpa-satra (आस्तीक-प्रेषणं यज्ञप्रवेशोपक्रमश्च)
सुदर्श: सर्वभूतानामासीत् सोम इवापर: । तुष्टपुष्टजन: श्रीमान् सत्यवाग दृढविक्रम:,दूसरे चन्द्रमाकी भाँति उनका दर्शन सम्पूर्ण प्राणियोंके लिये सुखद एवं सुलभ था। उनके राज्यमें सब लोग हृष्ट-पुष्ट थे। वे लक्ष्मीवान्ू, सत्यवादी तथा अटल पराक्रमी थे
Janamejaya uvāca |
sudarśaḥ sarvabhūtānām āsīt soma ivāparaḥ |
tuṣṭapuṣṭajanaḥ śrīmān satyavāg dṛḍhavikramaḥ ||
Janamejaya nói: “Dung mạo ngài làm đẹp lòng muôn loài, như một vầng Trăng thứ hai. Trong vương quốc của ngài, dân chúng mãn nguyện và no đủ. Được phú cho phú quý, ngài nói lời chân thật và có dũng lực kiên định.”
जनमेजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights classical standards of righteous kingship: a ruler should be personally admirable, ensure the welfare (contentment and nourishment) of subjects, uphold truth in speech, and maintain steadfast courage—virtues that support dharma and social stability.
Janamejaya describes a praised figure’s qualities, using the Moon as a simile for universally pleasing presence, and then enumerating royal virtues—prosperity, truthful speech, and unwavering valor—along with the well-being of the populace under his rule.