Shloka 2
Ādi Parva, Adhyāya 47 — Janamejaya’s Sarpa-satra: Vow, Preparation, and the Onset of the Serpent Offering
भरिष्यामि च ते भार्या प्रतीच्छेमां द्विजोत्तम | रक्षणं च करिष्ये5स्या: सर्वशक्त्या तपोधन । त्वदर्थ रक्ष्यते चैषा मया मुनिवरोत्तम,उग्रश्रवाजी कहते हैं-शौनक! उस समय वासुकिने जरत्कारु मुनिसे कहा -- द्विजश्रेष्ठ) इस कन्याका वही नाम है, जो आपका है। यह मेरी बहिन है और आपकी ही भाँति तपस्विनी भी है। आप इसे ग्रहण करें। आपकी पत्नीका भरण-पोषण मैं करूँगा। तपोधन! अपनी सारी शक्ति लगाकर मैं इसकी रक्षा करता रहूँगा। मुनिश्रेष्ठ] अबतक आपहीके लिये मैंने इसकी रक्षा की है
Takṣaka uvāca: bhariṣyāmi ca te bhāryāṃ pratīcchemāṃ dvijottama | rakṣaṇaṃ ca kariṣye ’syāḥ sarvaśaktyā tapodhana | tvadarthaṃ rakṣyate caiṣā mayā munivarottama ||
“Ta cũng sẽ chu cấp cho vợ ngài—xin ngài nhận người nữ này, hỡi bậc tối thượng trong hàng Bà-la-môn. Hỡi người có công phu khổ hạnh, ta sẽ bảo vệ nàng bằng toàn lực. Quả thật, vì ngài mà thiếu nữ này đã được giữ gìn dưới sự che chở của ta cho đến nay, hỡi bậc tối thượng trong hàng hiền giả.”
तक्षक उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds dharma in household life: accepting rightful relationships entails concrete duties—maintenance and protection. It also highlights ethical guardianship: a protector safeguards another not for personal gain but in service of a promised purpose (“for your sake”).
A Nāga chief addresses a Brahmin ascetic, urging him to accept a maiden as wife. He promises to provide for her upkeep and ensure her safety with full strength, stating that she has been guarded until now specifically for the sage’s intended marriage.