Shloka 4
Āstīka-janma: Vāsuki’s Consolation and the Birth/Naming of Āstīka (अस्तीकोत्पत्तिः)
ततस्तु ते तद् गृहमग्निना<5<वृतं प्रदीप्यमानं विषजेन भोगिन: । भयात् परित्यज्य दिश: प्रपेदिरे पपात राजाशनिताडितो यथा,वह राजमहल सर्पके विषजनित अग्निसे आवृत हो धू-धू करके जलने लगा। यह देख उन सब मन्त्रियोंने भयसे उस स्थानको छोड़कर भिन्न-भिन्न दिशाओंकी शरण ली तथा राजा परीक्षित् वज्जके मारे हुएकी भाँति धरतीपर गिर पड़े
tatastu te tad gṛham agninā vṛtaṃ pradīpyamānaṃ viṣajena bhoginaḥ | bhayāt parityajya diśaḥ prapedire papāta rājāśanitāḍito yathā ||
Rồi cung điện ấy bị lửa bao trùm, bùng cháy dữ dội—ngọn lửa do nọc độc của rắn khơi lên. Thấy vậy, các đại thần kinh hãi bỏ nơi ấy, chạy tán loạn về nhiều hướng; còn vua Parīkṣit ngã quỵ xuống đất như kẻ bị sét đánh.
तक्षक उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the inevitability of consequences once a curse and wrongdoing set events in motion: power and protection collapse quickly, and fear disperses even the king’s support. It serves as a warning about ethical lapses in kingship and the fragility of worldly security.
Takṣaka describes the palace becoming engulfed in a venom-kindled blaze; the ministers flee in panic, and King Parīkṣit collapses to the ground as if struck by a thunderbolt—signaling his fatal end.