Shloka 14
कुर्वन् सुतुमुलं युद्ध पक्षिराण्न व्यकम्पत । निर्दह॒न्निव चाकाशे वैनतेय: प्रतापवान् । पक्षाभ्यामुरसा चैव समन्ताद् व्याक्षिपत् सुरान्,तो भी पक्षिराज गरुड देवताओंके साथ तुमुल युद्ध करते हुए तनिक भी विचलित न हुए। परम प्रतापी विनतानन्दन गरुडने, मानो देवताओंको दग्ध कर डालेंगे, इस प्रकार रोषमें भरकर आकाशमें खड़े-खड़े ही पंखों और छातीके धक्केसे उन सबको चारों ओर मार गिराया
śaunaka uvāca | kurvan sutumulaṃ yuddhaṃ pakṣirāḍ na vyakampata | nirdahann iva cākāśe vainateyaḥ pratāpavān | pakṣābhyām urasā caiva samantād vyākṣipat surān |
Śaunaka nói: Dẫu giao chiến cuồng bạo đến tột cùng, vua loài chim vẫn không hề nao núng. Vainateya (Garuḍa) oai lực vô song, đứng giữa trời cao, bừng bừng phẫn nộ như muốn thiêu rụi chư thiên; rồi bằng những cú quật cánh và những đòn thúc ngực, chàng hất văng các thần về mọi phía.
शौनक उवाच
Educational Q&A
The verse highlights steadfastness (not wavering under pressure) and the sheer potency of determined effort. Ethically, it also raises the question of how immense strength—especially when fueled by anger—can overturn even established powers, urging discernment about the ends and means of such force.
Śaunaka describes Garuḍa in a fierce aerial battle against the gods. Garuḍa remains unshaken and, standing in the sky, strikes with his wings and chest, scattering the Devas in all directions as if he would burn them with his wrath.