Shloka 21
Garuḍa–Śakra Saṃvāda and the Retrieval of Amṛta (गरुड–शक्र संवादः अमृत-अपहरण-प्रसङ्गः)
ततो नि:पुरुषं शैलं हिमसंरुद्धकन्दरम् । अगम्यं मनसाप्यन्यैस्तस्थाचख्यौ स कश्यप:,तब कश्यपजीने उन्हें एक ऐसा पर्वत बता दिया, जो सर्वथा निर्जन था। जिसकी कन्दराएँ बर्फसे ढँकी हुई थीं और जहाँ दूसरा कोई मनसे भी नहीं पहुँच सकता था
tato niḥpuruṣaṃ śailaṃ himasaṃruddhakandaram | agamyaṃ manasāpy anyais tasthācakhyau sa kaśyapaḥ ||
Bấy giờ Kaśyapa chỉ cho một ngọn núi hoàn toàn vắng người, những hang động bị tuyết lấp kín và phong bế—đến nỗi kẻ khác dù chỉ trong ý niệm cũng không thể chạm tới.
कश्यप उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the idea of deliberate inaccessibility: certain places (and by extension certain aims) are set beyond ordinary reach, emphasizing restraint, secrecy, and the authority of a sage to designate protected or remote spaces.
Kaśyapa indicates a particular mountain—deserted, snow-sealed in its caves, and extremely inaccessible—thereby directing attention to a remote location that others cannot approach even mentally.