Shloka 7
तस्य पूर्व शिरो ग्रस्तं पुच्छमस्य निगीर्य च । निगीर्यमाणा साक्रामत् सुतं नागी मुमुक्षया,उसने पहले उसका मस्तक निगल लिया। फिर धीरे-धीरे पूँछतकका भाग निगल गयी। निगलते-निगलते ही उस नागिनने पुत्रको बचानेके लिये आकाशमें उड़कर निकल भागनेकी चेष्टा की
tasya pūrvaṃ śiro grastaṃ puccham asya nigīrya ca | nigīryamāṇā sākramat sutaṃ nāgī mumukṣayā ||
Vaiśampāyana nói: Nàng nuốt đầu chàng trước; rồi cũng nuốt luôn cả đuôi. Vừa nuốt dần, nữ xà-mẹ vừa trườn đi, khát khao thoát thân—cố vươn lên trời để chạy trốn hòng cứu con trai. Cảnh ấy nêu bật bản năng bảo hộ dữ dội của người mẹ, dẫu bị dồn vào hành động tuyệt vọng và đầy giằng co đạo lý.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the power of parental (especially maternal) duty and compassion: the mother-serpent acts with single-minded urgency to protect her child, illustrating how dharma can appear in instinctive, sacrificial care—even amid actions that may seem harsh or dangerous.
A female serpent begins swallowing someone—first the head, then the tail—and, while still in the act, she moves away attempting to escape, motivated by the intention to save her son.