अवतीर्य नरश्रेष्ठो ब्राह्मणैः सह भारत । प्राचीं दिशमभिप्रेप्सुर्जगाम भरतर्षभ:,जनमेजय! तत्पश्चात् हिमालयसे नीचे उतरकर भरत-कुलभूषण नरश्रेष्ठ अर्जुन पूर्व दिशाकी ओर चल दिये
avatīrya naraśreṣṭho brāhmaṇaiḥ saha bhārata | prācīṃ diśam abhiprepsur jagāma bharatarṣabhaḥ, janamejaya |
Vaiśampāyana nói: “Hỡi Bhārata (Janamejaya), sau khi xuống khỏi dãy Hi-mã-lạp-sơn, Arjuna—bậc trượng phu ưu việt, niềm rạng danh của dòng Bharata—cùng các bà-la-môn lên đường, quyết tiến về phương Đông.”
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights dharmic conduct through purposeful travel undertaken with the company of brāhmaṇas, suggesting that major undertakings—especially those with moral or ritual weight—are strengthened by guidance, learning, and adherence to righteous counsel.
After coming down from the Himālaya, Arjuna departs with brāhmaṇas and proceeds toward the eastern direction; the narrator Vaiśampāyana reports this to King Janamejaya as part of the ongoing account.