Shloka 1
प्रभासे कृष्णार्जुनसमागमः तथा द्वारकाप्रवेशः | Kṛṣṇa–Arjuna Meeting at Prabhāsa and Entry into Dvārakā
ऑपनआक्रात छा अर: 2 दशाधिकद्विशततमो< ध्याय: तिलोत्तमाकी उत्पत्ति, उसके रूपका आकर्षण तथा सुन्दोप-सुन्दको मोहित करनेके लिये उसका प्रस्थान नारद उवाच ततो देवर्षय: सर्वे सिद्धाश्ष परमर्षय: । जग्मुस्तदा परामार्ति दृष्टवा तत् कदनं महत्,नारदजी कहते हैं--युधिष्ठिर! तदनन्तर सम्पूर्ण देवर्षि और सिद्ध-महर्षि वह महान् हत्याकाण्ड देखकर बहुत दुःखी हुए
nārada uvāca | tato devarṣayaḥ sarve siddhāś ca paramarṣayaḥ | jagmus tadā parāmārtiṃ dṛṣṭvā tat kadanaṃ mahat ||
Nārada nói: Bấy giờ tất cả các thánh hiền cõi trời, các Siddha và các đại hiền triết, khi chứng kiến cuộc tàn sát mênh mông ấy, đều bị nhấn chìm trong nỗi đau buồn và thống khổ sâu xa.
नारद उवाच
Educational Q&A
Even when powerful beings act, mass violence is portrayed as a moral rupture: the highest sages respond with sorrow, implying that dharma is measured not by victory but by the preservation of life and order.
Narada describes the aftermath of a great carnage: divine seers and perfected beings witness the destruction and, stricken with grief, depart in deep distress—setting the emotional and ethical tone for what follows in the Tilottamā/Sunda–Upasunda episode.