Shloka 24
Arjuna Restores a Brāhmaṇa’s Cattle and Accepts Forest Exile
Satya-vrata at Khaṇḍavaprastha
कृष्णामपि च पाज्चालीं सर्वा: कुरुवरस्त्रिय: । द्रष्टकामा: प्रतीक्षन्ते पुरं च विषयाश्व॒ न:,कौरवकुलकी सभी श्रेष्ठ स्त्रियाँ, हमारे हस्तिनापुर नगर तथा राष्ट्रके सभी लोग पांचालराजकुमारी कृष्णाको देखनेकी इच्छा रखकर उसके शुभागमनकी प्रतीक्षा कर रहे हैं
Kṛṣṇām api ca Pāñcālīṃ sarvāḥ Kuruvīra-striyaḥ | draṣṭu-kāmāḥ pratīkṣante puraṃ ca viṣayāś ca naḥ ||
Vidura nói: “Tất cả các phu nhân cao quý của dòng Kuru, và cả thành đô của chúng ta cùng dân chúng trong cõi nước này nữa, đều đang mong đợi trong nôn nao—ao ước được chiêm ngưỡng Kṛṣṇā, công chúa xứ Pāñcāla—đợi ngày nàng đến, điềm lành rạng rỡ.”
विदुर उवाच
Educational Q&A
The verse highlights social dharma in a royal setting: honoring a distinguished guest and new bride with collective respect. The community’s eagerness to welcome and behold her underscores the ethical value placed on hospitality, decorum, and acknowledging auspicious transitions in family and polity.
Vidura informs that the women of the Kuru household—and the wider city and subjects—are waiting expectantly to see Kṛṣṇā (Draupadī), the Pāñcāla princess, as she approaches/arrives, indicating a public and familial reception for her entry into the Kuru sphere.