Shloka 14
Vidurovācā: Śreyas, Mantra, and Conciliation toward the Pāṇḍavas (विदुरोवाच—श्रेयः-मन्त्र-समाधानम्)
इदं च तत्राद्भुतरूपमुत्तमं जगाद देवर्षिरतीतमानुषम् । महानुभावा किल सा सुमध्यमा बभूव कनन््यैव गते गतेडहनि,देवर्षिने वहाँ घटित हुई इस 3 उत्तम एवं अलौकिक घटनाका वर्णन किया है कि सुन्दर कटिप्रदेशवाली महानुभावा प्रतिवार विवाहके दूसरे दिन कन्याभावको ही प्राप्त हो जाती थी
idaṃ ca tatrādbhutarūpam uttamaṃ jagāda devarṣir atītamānuṣam | mahānubhāvā kila sā sumadhyamā babhūva kanyāiva gate gate ’hani ||
Vaiśampāyana nói: Tại đó, vị tiên thánh cũng thuật lại một điều kỳ diệu tối thượng, phi thường vượt ngoài tầm người: người phụ nữ lừng danh ấy, eo thon tuyệt mỹ, cứ mỗi ngày trôi qua lại trở về làm thiếu nữ—dẫu đã qua ngày thứ hai của hôn lễ vẫn tái hiện trinh nguyên như cũ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames an extraordinary event as part of the epic’s moral universe: dharma must sometimes be interpreted amid superhuman or miraculous circumstances, and narrative authority (the seer’s testimony) is used to situate such anomalies within a meaningful ethical order.
Vaiśampāyana reports that a divine seer described a remarkable phenomenon: an illustrious woman repeatedly regained maidenhood day after day, even after marriage—an event presented as beyond ordinary human experience.