Shloka 29
समुद्रवर्णनम् (Description of the Ocean) — Kadrū and Vinatā approach the sea
ततो महीं लवणजलं च सागरं महासुरा: प्रविविशुरद्दिता: सुरै: । वियद्गतं ज्वलितहुताशनप्रभं सुदर्शनं परिकुपितं निशम्य ते,इस प्रकार देवताओंके द्वारा पीड़ित हुए महादैत्य आकाशमें जलती हुई आगके समान उद्धासित होनेवाले सुदर्शन चक्रको अपने ऊपर कुपित देख पृथ्वीके भीतर और खारे पानीके समुद्रमें घुस गये
tato mahīṁ lavaṇajalaṁ ca sāgaraṁ mahāsurāḥ praviviśur additāḥ suraiḥ | viyadgataṁ jvalitahutāśanaprabhaṁ sudarśanaṁ parikupitaṁ niśamya te ||
Rồi các đại A-tu-la, bị chư thiên dồn ép, liền lao xuống lòng đất và xuống biển mặn. Nghe rằng bánh xe Sudarśana—lướt giữa trời cao, rực cháy như lửa tế—đang nổi giận dữ dội nhằm vào mình, chúng tìm chỗ nương náu bằng cách ẩn mình trong những vực sâu ấy.
शौनक उवाच
Educational Q&A
When power is exercised in alignment with cosmic order (dharma), those acting against it (adharma) often respond not with reform but with fear and concealment. The verse highlights the moral psychology of wrongdoing: pressure from righteous force leads to flight and hiding rather than open confrontation.
The Mahāsuras, harassed by the Devas, learn that the blazing, sky-moving Sudarśana discus is angrily pursuing them. To escape, they enter the earth and the salty ocean, seeking safety in subterranean and underwater regions.