Shloka 35
आदित्य इव मध्यद्े क्रोधदीप्तवपुर्बभौ | अज्भारवर्ष मुज्चन्ती मुहुर्वालधितो महत्,क्रोधके कारण उसके शरीरसे अपूर्व दीप्ति प्रकट हो रही थी। वह दोपहरके सूर्यकी भाँति उद्धासित हो उठी। उसने अपनी पूँछसे बारंबार अंगारकी भारी वर्षा करते हुए पूँछसे स पह्नवोंकी सृष्टि की, थनोंसे द्रविडों और शकोंको उत्पन्न किया, योनिदेशसे यवनों और गोबरसे बहुतेरे शबरोंको जन्म दिया
āditya iva madhyāhne krodha-dīpta-vapur babhau | aṅgāra-varṣaṃ muñcantī muhur vāladhi-to mahat ||
Gandharva nói: “Bừng cháy vì phẫn nộ, nàng rực sáng bằng một hào quang chưa từng có, như mặt trời giữa trưa. Hết lần này đến lần khác, quật chiếc đuôi lớn của mình, nàng trút xuống một trận mưa dày đặc những than hồng rực lửa.”
गन्धर्व उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how uncontrolled anger manifests as destructive, scorching energy. Ethically, it functions as a warning: wrath can transform a being’s presence into a force that harms others, so restraint and discernment are implied virtues.
A being (described by the Gandharva) becomes intensely enraged and radiates like the noon sun, repeatedly lashing with a great tail and casting down showers of embers—an ominous, supernatural display of power and threat.