Shloka 14
पाण्डवानां पाञ्चालगमनम्
The Pāṇḍavas’ Journey toward Pāñcāla and News of the Svayaṃvara
मण्डूकनेत्रां स््वाकारां पीनोधसमनिन्दिताम् | सुवालर्धि शड्कुकर्णा चारुशुज्रां मनोरमाम्,उसकी आँखें मेढक-जैसी थीं। आकृति बड़ी सुन्दर थी। चारों थन मोटे और फैले हुए थे। वह सर्वथा प्रशंसाके योग्य थी। सुन्दर पूँछ, नुकीले कान और मनोहर सींगोंके कारण वह बड़ी मनोरम जान पड़ती थी
maṇḍūkanetrāṃ svākārāṃ pīnodhasamaninditām | suvāladhī śaṅkukarnāṃ cāruśṛṅgāṃ manoramām ||
Gandharva nói: “Mắt nàng như mắt ếch, nhưng thân hình cân xứng và mỹ lệ. Bầu vú đầy đặn, nở rộng, và nàng hoàn toàn không có điều gì đáng chê trách. Với chiếc đuôi đẹp, đôi tai nhọn và cặp sừng duyên dáng, nàng trông thật quyến rũ lạ thường.”
गन्धर्व उवाच
Educational Q&A
The verse models careful discernment in speech: even when describing something as an object of desire or value, the speaker frames it in terms of qualities—blamelessness, completeness, and beauty—hinting that praise should be grounded in observable attributes rather than mere craving.
A Gandharva is describing a particular cow in vivid detail—her eyes, form, udder, tail, ears, and horns—emphasizing that she is exceptionally attractive and worthy of admiration.