कल्माषपाद-शाप-कारणम्
Cause of Kalmāṣapāda’s Niyoga under a Curse
ततो द्वादश वर्षाणि काननेषु वनेषु च । रेमे तस्मिन् गिरौ राजा तथैव सह भार्यया,वे उसी पर्वतके वनों और काननोंमें अपनी पत्नीके साथ उसी प्रकार बारह वर्षोंतक रमण करते रहे
tato dvādaśa varṣāṇi kānaneṣu vaneṣu ca | reme tasmin girau rājā tathaiva saha bhāryayā ||
Rồi suốt mười hai năm, nhà vua vẫn ở trong những lùm cây và rừng thẳm trên ngọn núi ấy, cùng vợ sống như trước, hưởng đời tĩnh lặng nơi xa triều chính.
वसिष्ठ उवाच
The verse highlights steadiness in a chosen mode of life: enduring a long period away from worldly power while maintaining restraint and harmony with one’s spouse. It implicitly values patience, simplicity, and constancy in conduct.
Vasiṣṭha narrates that the king remained on a particular mountain and spent twelve years in its forests and groves, living there contentedly together with his wife, continuing in the same manner as earlier.