Shloka 25
मन्दर-समुद्रमन्थन-वर्णनम् / Description of the Churning of the Ocean with Mount Mandara
आदास्यन्नात्मनो भोज्यमन्न॑ विहितमस्य यत् । विधात्रा भृगुशार्दूल क्षुधित: पतगेश्वर:,तदनन्तर समय पूरा होनेपर सर्पसंहारक गरुडका जन्म हुआ। भृगुश्रेष्ठ! पक्षिराज गरुड जन्म लेते ही क्षुधासे व्याकुल हो गये और विधाताने उनके लिये जो आहार नियत किया था, अपने उस भोज्य पदार्थको प्राप्त करनेके लिये माता विनताको छोड़कर आकाशमें उड़ गये
ādāsyann ātmano bhojyam annaṁ vihitam asya yat | vidhātrā bhṛguśārdūla kṣudhitaḥ patageśvaraḥ ||
Śaunaka nói: “Hỡi bậc hùng kiệt trong dòng Bhṛgu! Chúa tể loài chim, bị cơn đói hành hạ, đã lên đường để giành lấy thứ lương thực mà Đấng Tạo Hóa (Vidhātṛ) đã định cho mình. Sinh ra với số mệnh là kẻ diệt rắn, Garuḍa—bị thúc bách bởi cơn đói và định mệnh—rời mẹ Vinatā, vút lên trời cao để tìm kiếm phần dưỡng nuôi đã được an bài.”
शौनक उवाच
Educational Q&A
The verse frames Garuḍa’s hunger and action within cosmic appointment: even basic drives like hunger operate under a larger ordained order (vihita by Vidhātṛ). It suggests that beings pursue their sustenance and roles as part of a wider moral-cosmic structure, not merely personal impulse.
After Garuḍa’s birth—marked as the future slayer of serpents—he is immediately overcome by hunger. He leaves his mother Vinatā and flies into the sky to seek the specific food that the Creator has destined for him.