Shloka 7
कुन्ती-युधिष्ठिर-संवादः — Kuntī’s Counsel on Departing for Pāñcāla
व्यास उवाच मयेदं व्यसन पूर्व विदितं भरतर्षभा: । यथा तु तैरधर्मेण धार्तराष्ट्र्विवासिता:,तब व्यासजीने कहा--भरतश्रेष्ठ पाण्डुकुमारो! मैंने पहले ही तुमलोगोंपर आये हुए इस संकटको जान लिया था। धुृतराष्ट्रके पुत्रोंने तुम्हें जिस प्रकार अधर्मपूर्वक राज्यसे बहिष्कृत किया है, वह सब जानकर तुम्हारा परम हित करनेके लिये मैं यहाँ आया हूँ। इसके लिये तुम्हें विषाद नहीं करना चाहिये; यह सब तुम्हारे भावी सुखके लिये हो रहा है
vyāsa uvāca | mayedaṃ vyasanaṃ pūrvaṃ viditaṃ bharatarṣabhāḥ | yathā tu tair adharmeṇa dhārtarāṣṭrā vivāsitāḥ |
Vyāsa nói: “Hỡi những bậc trượng phu ưu tú của dòng Bharata! Ta đã sớm thấy trước tai ương giáng xuống các con. Ta biết rõ việc các con trai của Dhṛtarāṣṭra đã hành xử phi pháp mà đày các con ra khỏi vương quốc. Chính vì lợi ích tối thượng của các con mà ta đến đây; vậy chớ chìm trong sầu muộn—mọi điều này đang mở đường cho phúc lạc về sau.”
व्यास उवाच
Educational Q&A
Vyāsa reframes suffering through the lens of dharma: the exile is caused by the Kauravas’ adharma, yet the wise should not collapse into despair. Endurance and clarity in adversity can serve a larger, future good, especially when one’s own conduct remains aligned with dharma.
After the Pāṇḍavas have been unjustly expelled from their kingdom by the Dhārtarāṣṭras, Vyāsa arrives and addresses them. He states that he had foreseen the misfortune, recognizes the unrighteousness of their banishment, and urges them not to grieve because his visit and counsel are meant for their ultimate welfare.