Shloka 25
धृतराष्ट्र–दुर्योधन संवादः
Vāraṇāvata-vivāsana-nīti: Dhṛtarāṣṭra and Duryodhana’s Policy Dialogue
इष्वस्त्रज्ञान् पर्यपृच्छदाचार्यान् वीर्यसम्मतान् | नाल््पधीर्ना महाभागस्तथा नानास्त्रकोविद:,वैशम्पायनजी कहते हैं--राजन! कृपाचार्यके द्वारा पूर्णतः शिक्षा मिल जानेपर पितामह भीष्मने अपने पौत्रोंमें विशिष्ट योग्यता लानेके लिये उन्हें और अधिक शिक्षा देनेकी इच्छासे ऐसे आचार्योकी खोज प्रारम्भ की, जो बाण-संचालनकी कलामें निपुण और अपने पराक्रमके लिये सम्मानित हों। उन्होंने सोचा--'जिसकी बुद्धि थोड़ी है, जो महान् भाग्यशाली नहीं है, जिसने नाना प्रकारकी अस्त्र-विद्यामें निपुणता नहीं प्राप्त की है तथा जो देवताओंके समान शक्तिशाली नहीं है, वह इन महाबली कौरवोंको अस्त्र-विद्याकी शिक्षा नहीं दे सकता।” नरश्रेष्ठ) यों विचारकर भरतश्रेष्ठ गंगानन्दन भीष्मने भरद्वाजवंशी, वेदवेत्ता तथा बुद्धिमान द्रोणको आचार्यके पदपर प्रतिष्ठित करके उनको शिष्यरूपमें पाण्डवों तथा कौरवोंको समर्पित कर दिया
iṣv-astrajñān paryapṛcchad ācāryān vīrya-sammatān | nālpa-dhīr nā mahābhāgas tathā nānāsra-kovidaḥ ||
Vaiśampāyana nói: Bhīṣma bắt đầu dò hỏi để tìm những bậc thầy tinh thông cung thuật và binh khí học, những người được tôn kính vì dũng lực. Bởi ông nghĩ rằng kẻ trí hẹp, phúc mỏng, không thông thạo nhiều môn võ khí, lại không có sức mạnh như thần linh, thì không thể huấn luyện xứng đáng cho các Kaurava (và các vương tử) hùng cường này. Vì thế, không chỉ tìm sự dạy dỗ thường tình, ông tìm một minh sư đủ tầm để uốn nắn sức mạnh của họ bằng tri thức có kỷ luật.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Positions of instruction and authority should be given based on proven qualification—intellect, mastery, and recognized excellence—because the power of warriors must be shaped by disciplined knowledge, not by inadequacy.
Bhīṣma, intent on elevating the princes’ martial competence, seeks out renowned teachers of archery and weapon-science, judging that only a truly capable master can train such powerful heirs.