Shloka 22
य: स कौरव्य दायाद: पाण्डु्नाम नराधिप: । कामभोगान् परित्यज्य शतशृड्भमितो गत:,“कुरुनन्दन भीष्मजी! वे जो आपके पुत्र महाराज पाण्डु विषयभोगोंका परित्याग करके यहाँसे शतशंग पर्वतपर चले गये थे, उन धर्मात्माने वहाँ फल-मूल खाकर रहते हुए सावधान रहकर अपनी दोनों पत्नियोंके साथ कुछ कालतक शास्त्रोक्त विधिसे भारी तपस्या की। उन्होंने अपने उत्तम आचार-व्यवहार और तपस्यासे शतशुृंगनिवासी तपस्वी मुनियोंको संतुष्ट कर लिया था। वहाँ नित्य ब्रह्मचर्यव्रतका पालन करते हुए महाराज पाण्डुको किसी दिव्य हेतुसे साक्षात् धर्मराजद्वारा यह पुत्र प्राप्त हुआ है, जिसका नाम युधिष्छिर है
yaḥ sa kauravya dāyādaḥ pāṇḍūnām narādhipaḥ | kāmabhogān parityajya śataśṛṅgham ito gataḥ ||
Vaiśampāyana nói: Vị vương tử thừa tự của dòng Kuru—vua Pāṇḍu—đã từ bỏ những lạc thú của dục vọng và rời khỏi đây đến núi Śataśṛṅga. Câu kệ đặt sự ẩn lui của Pāṇḍu như một lựa chọn mang trọng lượng đạo lý: quay lưng với hưởng thụ để hướng về đời sống kỷ luật và mục đích cao cả.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a dharmic pivot: a king and heir chooses restraint over sensual pleasure, implying that legitimate authority is strengthened—not diminished—by self-control and purposeful renunciation.
Vaiśampāyana identifies Pāṇḍu as the Kuru heir and states that he abandoned worldly pleasures and left for Mount Śataśṛṅga, setting the stage for his ascetic period described in the surrounding passage.