Shloka 6
Ādi-parva 109: Pāṇḍu’s Forest Hunt and Kiṃdama’s Curse (पाण्डोर्मृगयावृत्तान्तः—किंदमशापः)
धर्मक्रिया यज्ञशीला: सत्यव्रतपरायणा: । अन्योन्यप्रीतिसंयुक्ता व्यवर्थन्त प्रजास्तदा,उस समयकी प्रजा सत्य-व्रतके पालनमें तत्पर हो स्वभावतः यज्ञ-कर्ममें लगी रहती और धर्मानुकूल कर्मोमें संलग्न रहकर एक-दूसरेको प्रसन्न रखती हुई सदा उन्नतिके पथपर बढ़ती जाती थी
dharmakriyā yajñaśīlāḥ satyavrataparāyaṇāḥ | anyonyaprītisaṃyuktā vyavardhanta prajāstadā ||
Vaiśampāyana nói: Thuở ấy, dân chúng chuyên tâm vào hạnh nghiệp chính pháp, tự nhiên nghiêng về các bổn phận tế tự, kiên định với lời thệ nguyện chân thật, lại gắn bó với nhau bằng tình thân ái; vì thế họ không ngừng hưng thịnh và tiến bước trên con đường an lạc.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
A society flourishes when people are grounded in dharma, disciplined in truthfulness (satyavrata), committed to sacred duty (yajña), and sustained by mutual goodwill; ethical integrity and social harmony are presented as the basis of collective prosperity.
The narrator Vaiśampāyana describes an earlier time as an ideal moral and social condition: the populace practiced dharma, performed yajñas, kept vows of truth, maintained mutual affection, and therefore steadily prospered.