Shloka 56
अनुक्रमणिकाध्यायः (Anukramaṇikā Adhyāya) — Invocation, Narrator Frame, and Textual Scope
कथमध्यापयानीह शिष्यान्नित्यन्वचिन्तयत् । तस्य तच्चिन्तितं ज्ञात्वा ऋषेद्वैपायनस्य च,प्रशस्त व्रतधारी, निग्रहानुग्रह-समर्थ, सर्वज्ञ पराशरनन्दन ब्रह्मर्षि श्रीकृष्णद्वैघयायन इस इतिहासशिरोमणि महाभारतकी रचना करके यह विचार करने लगे कि अब शिष्योंको इस ग्रन्थका अध्ययन कैसे कराऊँ? जनतामें इसका प्रचार कैसे हो? द्वैपायन ऋषिका यह विचार जानकर लोकगुरु भगवान् ब्रह्मा उन महात्माकी प्रसन्नता तथा लोककल्याणकी कामनासे स्वयं ही व्यासजीके आश्रमपर पधारे
katham adhyāpayānīha śiṣyān nityam anvacintayat | tasya tac cintitaṁ jñātvā ṛṣer dvaipāyanasya ca |
Ngày qua ngày, hiền triết Dvaipāyana (Vyāsa) luôn trăn trở: “Ở cõi đời này, ta sẽ khiến các đệ tử học và thấu đạt tác phẩm này bằng cách nào?” Biết rõ điều vị tiên tri Dvaipāyana đang suy niệm—vì thiện ý đối với bậc đại sĩ ấy và vì ước nguyện lợi lạc cho thế gian—Đức Phạm Thiên (Brahmā), bậc thầy của muôn loài, tự mình đến am thất của Vyāsa.
Educational Q&A
Great works meant for public welfare must be transmitted responsibly: the author’s duty is not only to compose but also to ensure accurate teaching and dissemination through qualified disciples and proper guidance.
Vyāsa, having composed the Itihāsa, repeatedly thinks about how to teach it to his disciples and spread it among people; understanding his concern, Brahmā comes to Vyāsa’s hermitage to assist in this task.