Shloka 132
अनुक्रमणिकाध्यायः (Anukramaṇikā Adhyāya) — Invocation, Narrator Frame, and Textual Scope
दुर्योधनं समागच्छन्नहणानि ततस्तत: । मणिकाउज्चनरत्नानि गोहस्त्यश्वधनानि च,उस समय इधर-उधर विभिन्न देशों तथा नृपतियोंके यहाँसे मणि, सुवर्ण, रत्न, गाय, हाथी, घोड़े, धन-सम्पत्ति, विचित्र वस्त्र, तम्बू, कनात, परदे, उत्तम कम्बल, श्रेष्ठ मृगचर्म तथा रंकुनामक मृगके बालोंसे बने हुए कोमल बिछौने आदि जो उपहारकी बहुमूल्य वस्तुएँ आतीं, वे दुर्योधनके हाथमें दी जातीं--उसीकी देख-रेखमें रखी जाती थीं
duryodhanaṃ samāgacchann āhaṇāni tatas tataḥ | maṇikāñcana-ratnāni go-hasty-aśva-dhanāni ca ||
Bấy giờ, từ nhiều miền đất và từ các bậc quân vương khác nhau, cống phẩm và lễ vật cứ liên tiếp dâng đến cho Duryodhana—ngọc quý, vàng, châu báu, bò, voi, ngựa và của cải. Những vật phẩm đắt giá ấy được đặt vào tay Duryodhana và nằm dưới sự trông coi của hắn, cho thấy phú quý triều đình và ảnh hưởng chính trị đang dần tụ lại quanh hắn.
Educational Q&A
The verse underscores how wealth and tribute can concentrate around a powerful figure, shaping political influence. Ethically, it invites reflection on how prosperity and control over resources may fuel ambition and attachment, becoming a background condition for later conflict.
Tributes and valuable gifts from different places and rulers are described as arriving and being entrusted to Duryodhana’s oversight, indicating his growing prominence and administrative control within the Kuru court.