अविमुक्तक्षेत्रमाहात्म्य — काशी-वाराणसी में मोक्ष, लिङ्ग-तीर्थ-मानचित्र, और उपासना-विधि
होलिनेस्स् ओफ़् अविमुक्त श्रीभगवानुवाच इदं गुह्यतमं क्षेत्रं सदा वाराणसी मम सर्वेषामेव जन्तूनां हेतुर्मोक्षस्य सर्वदा
holiness of Avimukta śrībhagavānuvāca idaṃ guhyatamaṃ kṣetraṃ sadā vārāṇasī mama sarveṣāmeva jantūnāṃ heturmokṣasya sarvadā
Đức Thế Tôn phán: “Đây là thánh địa bí mật bậc nhất—Vārāṇasī vĩnh hằng của Ta. Đối với mọi hữu tình mang thân, nơi ấy luôn là nhân duyên trực tiếp đưa đến giải thoát (mokṣa), nhờ ân điển của Pati (Śiva) cắt đứt dây trói (pāśa).”
Shiva (Śrī Bhagavān, as Lord of Avimukta)
It identifies Vārāṇasī (Avimukta) as Shiva’s own supreme kṣetra where proximity to Shiva—often through linga-sevā, japa, and kṣetra-dharma—becomes a powerful means for mokṣa.
Shiva is presented as Pati—the sovereign Lord who owns the kṣetra and grants liberation to paśus by removing pāśa (bondage), emphasizing grace (anugraha) as the decisive cause.
The verse primarily highlights kṣetra-vāsa and kṣetra-sevā (living in/serving the sacred field); in Shaiva terms this includes linga-pūjā, japa, and Pāśupata-oriented discipline pursued in Avimukta for mokṣa.