उपशान्तं शिवं चैव ज्येष्ठस्थाननिवासिनम् शुक्रेश्वरं च विख्यातं व्याघ्रेशं जम्बुकेश्वरम्
upaśāntaṃ śivaṃ caiva jyeṣṭhasthānanivāsinam śukreśvaraṃ ca vikhyātaṃ vyāghreśaṃ jambukeśvaram
Con xin đảnh lễ Śiva, Đấng an tịnh viên mãn và cát tường—ngự tại thánh tọa nguyên sơ (Jyeṣṭha-sthāna). Con cũng đảnh lễ Śukreśvara lừng danh; đảnh lễ Vyāghreśa, Chúa tể được thờ nơi xứ sở của hổ; và đảnh lễ Jambukeśvara, Chúa tể của lùm cây Jambu—tất cả đều là những hiện thân Linga của Pati, Đấng tháo gỡ các pāśa trói buộc paśu.
Suta Goswami (narrating to the sages of Naimisharanya)
It functions as kṣetra-nāma-kīrtana—reciting Shiva’s Linga-abode names (Śukreśvara, Vyāghreśa, Jambukeśvara, etc.) as a devotional act that invokes Pati’s presence in specific tīrthas and supports merit, purification, and steadiness in Linga-pūjā.
Shiva is presented as upaśānta (supremely tranquil) and śiva (intrinsically auspicious), the sovereign Pati who can be approached through multiple manifestations as Kṣetra-Linga—one reality appearing through many celebrated abodes while remaining beyond agitation and bondage.
Nāma-japa and kṣetra-smaraṇa (remembrance/recitation of shrine-names) as an auxiliary to Linga-pūjā; yogically, it supports Pāśupata orientation by turning the paśu’s attention toward Pati, weakening pāśa through sustained devotional recollection.