Lord Rāmacandra’s Charity, Sītā’s Departure, and the Lord’s Return to Vaikuṇṭha
अथ प्रविष्ट: स्वगृहं जुष्टं स्वै: पूर्वराजभि: । अनन्ताखिलकोषाढ्यमनर्घ्योरुपरिच्छदम् ॥ ३१ ॥ विद्रुमोदुम्बरद्वारैर्वैदूर्यस्तम्भपङ्क्तिभि: । स्थलैर्मारकतै: स्वच्छैर्भ्राजत्स्फटिकभित्तिभि: ॥ ३२ ॥ चित्रस्रग्भि: पट्टिकाभिर्वासोमणिगणांशुकै: । मुक्ताफलैश्चिदुल्लासै: कान्तकामोपपत्तिभि: ॥ ३३ ॥ धूपदीपै: सुरभिभिर्मण्डितं पुष्पमण्डनै: । स्त्रीपुम्भि: सुरसङ्काशैर्जुष्टं भूषणभूषणै: ॥ ३४ ॥
atha praviṣṭaḥ sva-gṛhaṁ juṣṭaṁ svaiḥ pūrva-rājabhiḥ anantākhila-koṣāḍhyam anarghyoruparicchadam
Sau đó, Śrī Rāmacandra bước vào cung điện của tổ tiên, nơi các bậc vua đời trước từng ngự trị. Cung ấy giàu vô lượng kho tàng và đầy đủ những vật dụng, trang sức vô giá, uy nghi.
This verse describes the royal residence as inherited from earlier kings, filled with vast treasuries and adorned with priceless furnishings—showing the prosperity surrounding Lord Rāma’s reign.
In the Rama-lila section, the detailed description highlights the auspiciousness and ideal order of Rāma’s kingdom, where dharma and prosperity naturally flourish.
Prosperity becomes meaningful when rooted in integrity and good governance—use resources responsibly, preserve family legacy with virtue, and keep life’s comforts aligned with dharma.