Shloka 36
Śrī Rāmacandra-avatāra — Vow, Exile, Laṅkā-vijaya, and Rāma-rājya
Concise Bhāgavata Account
भरत: प्राप्तमाकर्ण्य पौरामात्यपुरोहितै: । पादुके शिरसि न्यस्य रामं प्रत्युद्यतोऽग्रजम् ॥ ३५ ॥ नन्दिग्रामात् स्वशिबिराद् गीतवादित्रनि:स्वनै: । ब्रह्मघोषेण च मुहु: पठद्भिर्ब्रह्मवादिभि: ॥ ३६ ॥ स्वर्णकक्षपताकाभिर्हैमैश्चित्रध्वजै रथै: । सदश्वै रुक्मसन्नाहैर्भटै: पुरटवर्मभि: ॥ ३७ ॥ श्रेणीभिर्वारमुख्याभिर्भृत्यैश्चैव पदानुगै: । पारमेष्ठ्यान्युपादाय पण्यान्युच्चावचानि च । पादयोर्न्यपतत् प्रेम्णा प्रक्लिन्नहृदयेक्षण: ॥ ३८ ॥
bharataḥ prāptam ākarṇya paurāmātya-purohitaiḥ pāduke śirasi nyasya rāmaṁ pratyudyato ’grajam
Từ trại ở Nandigrāma, Bharata lên đường giữa tiếng ca và nhạc khí vang rền êm dịu; các bà-la-môn thông hiểu Veda liên tục tụng đọc thánh ca Veda lớn tiếng, tạo nên tiếng “brahma-ghoṣa”.
FAQs
It presents Bharata’s act as profound humility and service—accepting Rāma’s rightful sovereignty and honoring Him as the supreme elder and king.
Upon hearing of Rāma’s arrival from the city leaders and priests, Bharata immediately went to receive Him, showing reverence, repentance, and loyalty to dharma.
Honor rightful leadership, act without ego, and express devotion through tangible service—placing duty and reverence above personal claim.