भार्गवसर्गः, ऋषिवंशाः, वह्नयः (अग्निवंशः), पितृसृष्टिः
वंशसंकीर्तने पुत्रान् वदिष्ये ऽहं ततो द्विज स्मृतिश् चाङ्गिरसः पत्नी प्रसूता कन्यकास् तथा सिनीवाली कुहूश् चैव राका चानुमती तथा
vaṃśasaṃkīrtane putrān vadiṣye 'haṃ tato dvija smṛtiś cāṅgirasaḥ patnī prasūtā kanyakās tathā sinīvālī kuhūś caiva rākā cānumatī tathā
اب، اے برہمنِ برتر، نسب ناموں کے بیان میں میں اولاد کا ذکر کرتا ہوں۔ انگیرس کی زوجہ سمرتی نے بیٹیاں بھی جنیں—سِنیوَالی، کُہُو، راکا اور اَنُمَتی۔
Sage Parāśara
The verse preserves sacred genealogy and associates cosmic/ritual time-markers with named lineages, showing how order in the world is mapped through familial succession.
Parāśara signals a structured continuation of lineage narration, moving from general intent (“I shall declare the offspring”) to specific progeny of Aṅgiras through Smṛti.
Even when Vishnu is not named, the Purana frames genealogy as part of Vishnu’s sustaining sovereignty—cosmic continuity and lawful succession operate under the Supreme Reality who upholds dharma and time.