Mundaka
बृहच्च तद् दिव्यमचिन्त्यरूपं सूक्ष्माच्च तत् सूक्ष्मतरं विभाति । दूरात् सुदूरे तदिहान्तिके च पश्यन्त्विहैव निहितं गुहायाम् ॥७॥
बृहत् च । तत् । दिव्यम् । अ-चिन्त्य-रूपम् । सूक्ष्मात् च । तत् । सूक्ष्म-तरम् । विभाति । दूरात् । सु-दूरे । तत् । इह । अन्तिके । च । पश्यन्ति । इह । एव । निहितम् । गुहायाम् ॥७॥
bṛhac ca tad divyam acintyarūpaṃ sūkṣmāc ca tat sūkṣmataraṃ vibhāti | dūrāt sudūre tad ihāntike ca paśyantv ihaiva nihitaṃ guhāyām ||7||
وہ (برہمن) عظیم اور الٰہی ہے، ایسی صورت والا جو عقل سے ماورا ہے؛ اور وہ لطیف سے بھی زیادہ لطیف ہو کر چمکتا ہے۔ وہ دور ہے—بلکہ بہت دور—اور پھر بھی یہیں قریب ہے؛ وہ اسے یہیں دیکھتے ہیں، جو دل کی غار میں نہاں رکھا ہے۔
That (Brahman) is vast and divine, of inconceivable form; and it shines forth subtler than the subtle. It is far—indeed very far—and yet here it is near; they see it here itself, lodged in the cave (of the heart).