Verse 4
Katharudra
संन्यस्याग्निं न पुनरावर्तयेत् मृत्युञ्जयमावहमित्यध्यात्ममन्त्रान् पठेत् । स्वस्ति सर्वजीवेभ्य इत्युक्त्वात्मानमनन्यं ध्यायन् तदूर्ध्वबाहुर्विमुक्तमार्गो भवेत् । अनिकेतश्चरेत् । भिक्षाशी यत्किञ्चिन्नाद्यात् । लवैकं न धावयेज्जन्तुसंरक्षणार्थं वर्षवर्जमिति । तदपि श्लोका भवन्ति ॥४॥
संन्यस्य । अग्निम् । न । पुनरावर्तयेत् । मृत्युञ्जयम्-आवहम् । इति । अध्यात्म-मन्त्रान् । पठेत् । स्वस्ति । सर्व-जीवेभ्यः । इति । उक्त्वा । आत्मानम् । अनन्यम् । ध्यायन् । तत् । ऊर्ध्व-बाहुः । विमुक्त-मार्गः । भवेत् । अनिकेतः । चरेत् । भिक्षाशी । यत्किञ्चित् । न । आद्यात् । लव-एकम् । न । धावयेत् । जन्तु-संरक्षण-अर्थम् । वर्ष-वर्जम् । इति । तत् । अपि । श्लोकाः । भवन्ति ।
saṃnyasyāgniṃ na punarāvartayet mṛtyuñjayam āvaham ity adhyātma-mantrān paṭhet | svasti sarvajīvebhya ity uktvātmānam ananyaṃ dhyāyan tad ūrdhvabāhur vimukta-mārgo bhavet | aniketaś caret | bhikṣāśī yatkiñcin nādyāt | lavaikaṃ na dhāvayej jantu-saṃrakṣaṇārthaṃ varṣa-varjam iti | tad api ślokā bhavanti ||4||
مقدّس آگنیوں کو ترک کر کے پھر سابقہ زندگی کی طرف نہ لوٹے۔ وہ ادھیاتم منتر پڑھے، یہ کہتے ہوئے کہ: “موت پر فتح لانے والا۔” پھر کہے: “تمام جانداروں کے لیے خیر و عافیت ہو”، اور آتما کو غیرِ دُوئی (غیرِ غیر) جان کر اس کا دھیان کرے۔ بازو اوپر اٹھائے ہوئے، وہ مکتی کے راستے والا بن جاتا ہے۔ بے گھر ہو کر بھٹکے۔ بھکشا پر جیے، مگر ہر چیز قبول نہ کرے۔ جیووں کی حفاظت کے لیے ایک ذرّہ بھر کے لیے بھی نہ دوڑے—سوائے برسات کے موسم کے۔ اس باب میں شلوک بھی ہیں۔
Having renounced the sacred fires, one should not return (to the former life). One should recite the adhyātma-mantras, (saying) “bringing the conquest of death.” Having said, “Well-being to all living beings,” meditating on the Self as non-other (non-dual), with arms raised upward, one becomes one whose path is liberation. One should wander without a home. Living on alms, one should not accept just anything. One should not run even for a single particle (of food), for the protection of creatures—except in the rainy season. On this there are also verses.