तस्य भार्या जनस्थानाद्रावणेन हृता बलात्।रामस्य तु पितुर्मित्रं जटायुर्नाम गृध्रराट्।।।।ददर्श सीतां वैदेहीं ह्रियमाणां विहायसा।
tasya bhāryā janasthānād rāvaṇena hṛtā balāt |
rāmasya tu pitur mitraṃ jaṭāyur nāma gṛdhrarāṭ ||
dadarśa sītāṃ vaidehīṃ hriyamāṇāṃ vihāyasā |
اس کے بعد جنَستھان سے اس کی بھاریہ سیتا کو راون نے زور و جبر سے ہر لیا۔ رام کے پتا کے متر، گِدھروں کے راجا جٹایو نے، ویدیہہ کی سیتا کو آکاش مارگ سے لے جائے جاتے دیکھا۔
'His wife was abducted from Janasthana by Ravana. The king of vultures Jatayu, a friend of Rama's father observed princess of Videha, being forcibly carried away through the aerial region.
Dharma as protective duty and loyalty: Jatāyu’s relationship to Daśaratha becomes a moral impetus to defend Rāma’s wife.
Aṅgada recounts the moment of abduction and the key witness: Jatāyu sees Sītā being taken through the sky by Rāvaṇa.
Jatāyu’s loyal vigilance—he notices wrongdoing and is positioned to respond rather than remain passive.