अमात्य-गुणवर्णनम्
The Virtues of Daśaratha’s Ministers and the Order of Governance
नाध्यगच्छद्विशिष्टं वा तुल्यं वा शत्रुमात्मन: ।मित्रवान्नतसामन्त: प्रतापहतकण्टक: ।।।।स शशास जगद्राजा दिवं देवपतिर्यथा ।
nādhyagacchad viśiṣṭaṃ vā tulyaṃ vā śatrum ātmanaḥ |
mitravān natasāmantaḥ pratāpahatakaṇṭakaḥ ||
sa śaśāsa jagadrājā divaṃ devapatir yathā ||
اسے نہ کوئی دشمن اپنے سے برتر ملا، نہ برابر۔ وہ دوستوں سے مالا مال تھا، ہمسایہ راجے اس کے آگے جھکے ہوئے، اور اس کے پرتاپ نے کانٹوں جیسے دشمنوں کو کچل دیا تھا۔ وہ جگت کا راجا یوں راج کرتا تھا جیسے دیوتاؤں کا پتی آکاش میں دیو لوک پر حکم چلاتا ہے۔
Kṣatriya-dharma includes protecting order by subduing harmful forces; strength is framed as legitimate when used to remove “thorns” (oppressive enemies) and stabilize the realm.
The narration continues the eulogy of Daśaratha, emphasizing his political dominance, alliances, and secure rule.
Pratāpa (royal might) disciplined toward protection and stability, not mere conquest.