Shloka 2
Ballava (Bhīma) Seeks Employment as Royal Cook in Virāṭa’s Court
नराधिपो राष्ट्रपतिं यशस्विनं महायशा: कौरववंशवर्धन: । महानुभावो नरराजसत्कृतो दुरासदस्तीक्षणविषो यथोरग:,वे बड़े यशस्वी और मत्स्यराष्ट्रके अधिपति थे। राजा युधिष्ठिर भी महान् यशस्वी, कौरववंशकी मर्यादाको बढ़ानेवाले तथा महानुभाव (अत्यन्त प्रभावशाली) थे। सब राजे- महाराजे उनका सत्कार करते थे। तीखे विषवाले सर्पकी भाँति वे दुर्धर्ष थे। बल और रूपकी दृष्टिसे मनुष्योंमें सबसे श्रेष्ठ और महान् थे। अपने अपूर्व रूपके कारण वे देवताके समान जान पड़ते थे। महामेघमालाओंसे आवृत सूर्य तथा राखमें छिपी हुई अग्निके समान उनका तेजस्वी रूप वेशभूषासे आच्छादित था। वे बड़े पराक्रमी थे
narādhipo rāṣṭrapatiṁ yaśasvinaṁ mahāyaśāḥ kauravavaṁśavardhanaḥ | mahānubhāvo nararājasatkṛto durāsadastīkṣṇaviṣo yathoragaḥ ||
ویشَمپاین نے کہا—مردوں کے سردار یُدھشٹھِر نہایت نامور تھے، کورو وَنش کی شان بڑھانے والے اور عظیم رعب و دبدبہ رکھنے والے۔ بادشاہوں کے ہاں معزز، وہ ناقابلِ دسترس تھے—گویا تیز زہر والا سانپ۔
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
A dharmic king’s true strength lies in moral authority, reputation, and responsibility to lineage and subjects; such integrity makes him ‘unassailable’ even without overt display of force.
The narrator Vaiśaṃpāyana describes Yudhiṣṭhira’s stature and renown during the Virāṭa context, portraying him as honoured by other rulers and inherently formidable—likened to a venomous serpent.