Shloka 3
धनंजयस्य आश्वासनम्
Dhanaṃjaya’s Reassurance and the Opening Engagement
ततः शक्र: सुरगणै: समारुह[ सुदर्शनम् । सहोपायात् तदा राजन विश्वाश्वचिमरुतां गणै:,राजन्! इसी समय देवताओंसहित इन्द्र विमानपर बैठकर विश्वेदेव, अश्विनीकुमार तथा मरुदगणोंके साथ वहाँ आये, जहाँ परस्पर शत्रुता रखनेवाले दो दलोंका भयंकर संघर्ष छिड़ा हुआ था
tataḥ śakraḥ suragaṇaiḥ samāruhya sudarśanam | sahopāyāt tadā rājan viśvāśvinīmarutāṁ gaṇaiḥ ||
پھر، اے راجن! شکر (اِندر) دیوتاؤں کے جُھنڈ کے ساتھ اپنے شاندار وِمان پر سوار ہو کر، وِشویدیَو، اَشوِنی کُمار اور مَروتوں کے گروہوں سمیت وہاں آ پہنچا جہاں باہم دشمن دو لشکروں کے درمیان ہولناک ٹکراؤ بھڑک اٹھا تھا۔
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse suggests that moments of violent human conflict are not merely private affairs; they resonate with a wider cosmic order. The arrival of Indra and allied deities frames the battle as an event under the gaze of dharma and the larger balance of the world, implying that power and warfare are ultimately accountable to higher principles.
Vaiśampāyana narrates that Indra, accompanied by the gods—specifically the Viśvedevas, the Aśvins, and the Maruts—comes in a splendid aerial vehicle to the site where two hostile sides have begun a fierce confrontation.