Shloka 17
धनंजयस्य आश्वासनम्
Dhanaṃjaya’s Reassurance and the Opening Engagement
प्रभासितमिवाकाशं चित्ररूपमलंकृतम् । सम्पतद्धिः स्थितैश्ञापि नानारत्नविभासितै:,श्रेष्ठ देवताओंद्वारा लाये हुए भाँति-भाँतिके विचित्र विमान अनेकानेक रत्नोंसे उद्भासित थे। उनमेंसे कुछ स्थिर हो गये थे और कुछ (नीचे-ऊपर) उड़ रहे थे। उनके द्वारा उदभासित होनेवाले आकाशकी विचित्र शोभा हो रही थी। वहाँ विमानस्थ देवताओंसे घिरे हुए वज्रधारी महातेजस्वी इन्द्र पद्म और उत्पलोंकी माला पहने सुशोभित हो रहे थे। वे अनेक वीरोंके साथ छिड़े हुए अर्जुनके उस महान् संग्रामको बार-बार देखते थे, तो भी तृप्त नहीं होते थे
vaiśampāyana uvāca | prabhāsitam ivākāśaṃ citrarūpam alaṅkṛtam | sampatadbhiḥ sthitaiś cāpi nānāratnavibhāsitaiḥ ||
وَیشَمپایَن نے کہا— نانا جواہرات کی چمک سے دمکتے، عجیب و غریب صورتوں سے آراستہ بے شمار وِمان—کچھ ایک جگہ ٹھہرے ہوئے اور کچھ اوپر نیچے گردش کرتے—اپنی تابانی سے آسمان کو گویا روشن اور رنگا رنگ بنا رہے تھے۔ اسی نورانی منظر میں وِمانوں پر مقیم دیوتاؤں کے حلقے میں وجر دھاری، عظیم جلال والے اِندر کمل اور نیل کمل کی مالائیں پہنے جگمگا رہے تھے۔ وہ ارجن کی اُس عظیم جنگ کو—جو بہت سے سورماؤں کے ساتھ برپا تھی—بار بار دیکھتے، پھر بھی سیر نہ ہوتے تھے۔
वैशम्पायन उवाच