Shloka 7
Arjuna’s Approach, Drona’s Recognition, and the Turning of the Cattle (अर्जुनागमनम्, द्रोणवाक्यम्, गोगमनिवृत्तिः)
पात्रीभूतश्व॒ कौन्तेयो ब्राह्मणो गुणवानिव । शरीौघान् प्रतिगृह्नातु मया मुक्तानू सहस्रश:,कुन्तीनन्दन धनंजय गुणवान् ब्राह्मणकी भाँति मेरे लिये एक सुपात्र व्यक्ति है। अतः आज वह मेरे छोड़े हुए सहस्रों बाणसमुदायोंका दान स्वीकार करे
pātrībhūtaś ca kaunteyo brāhmaṇo guṇavān iva | śaraughān pratigṛhṇātu mayā muktān sahasraśaḥ ||
کرن نے کہا—کُنتی کا یہ پُتر دھننجے میرے لیے گویا ایک بافضیلت برہمن کی مانند لائقِ عطیہ ہے۔ پس وہ میرے چھوڑے ہوئے ہزاروں تیروں کے سیلاب کو دان کی طرح قبول کرے۔
कर्ण उवाच
Educational Q&A
The verse highlights ethical irony: the vocabulary of dāna (gift-giving) and pātratā (worthiness) is applied to a violent act. It reveals how pride and rivalry can distort moral language, turning ‘generosity’ into a rhetorical cover for aggression.
Karna addresses Arjuna (Kaunteya) and, boasting of his prowess, says Arjuna is a ‘fit recipient’ like a virtuous Brahmin; therefore Arjuna should ‘accept’ the thousands of arrows Karna has shot—i.e., endure Karna’s fierce attack.