Shloka 92
युधिछिर उवाच क्रोध: सुदुर्जय: शत्रुलोंभो व्याधिरनन्तक: । सर्वभूतहित: साधुरसाधुर्निर्देय: स्मृत:,युधिष्ठिर बोले--क्रोध दुर्जय शत्रु है, लोभ अनन्त व्याधि है तथा जो समस्त प्राणियोंका हित करनेवाला हो, वही साधु है और निर्दयी पुरुषको ही असाधु माना गया है
yudhiṣṭhira uvāca: krodhaḥ sudurjayaḥ śatrur lobho vyādhir anantakaḥ | sarvabhūtahitaḥ sādhur asādhur nirdayaḥ smṛtaḥ ||
یُدھِشٹھِر نے کہا— غصہ ہی نہایت دشوار فتح ہونے والا دشمن ہے؛ لالچ ہی بے انتہا بیماری ہے؛ جو تمام جانداروں کی بھلائی چاہے وہی سادھو ہے؛ اور بے رحم آدمی اسادھو سمجھا جاتا ہے۔
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
Anger and greed are portrayed as inner adversaries—anger as a hard-to-conquer enemy and greed as an endless disease—while true goodness is defined by universal benevolence; cruelty is the mark of the unvirtuous.
In the Vana Parva’s didactic setting, Yudhiṣṭhira articulates a moral definition of character: he contrasts destructive impulses (anger, greed) with the dharmic ideal of acting for the welfare of all beings, and condemns mercilessness as the sign of an asādhu.